LINKOVI

Baner
Baner
Baner
Baner
Baner
Baner
Home Historijske zanimljivosti Historijske zanimljivosti
Historijske zanimljivosti
Srijeda, 09 Travanj 2014 10:13

 

Nebeska Srbija i nebeski Srbi – časovi historije iz knjige Branimira Anzulovića (33)

Prevod i priprema teksta: Nadan Filipović

Brđani kao topovsko meso-3

Stvarni duhovni i materijalni kreatori eksplozije velikosrpskog nasilja na kraju dvadesetog stoljeća nisu uopšte bili planinski čobani, već visoko obrazovani, sofisticirani i moćni ljudi: književnici, pjesnici, literarni kritičari, doktori, psihijatri i drugi intelektualci i umjetnici koji su „ispirali mozgove“ svojim zemljacima, a posebno Srbima iz Hrvatske i Bosne, ubjeđujući ih da se protiv svih Srba priprema svjetska zavjera.

Istovremeno, glavešine Srpske pravoslavne crkve su javno zagovarali da se sve teritorije koje su bile pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve uključe u jedinstvenu teritoriju i postanu dijelovi Velike Srbije. U istom stroju su bili dojučerašnji komunistički rukovodioci koji su preko noći postali zagriženi srpski nacionalisti, te dobro plaćeni generali i admirali, admirali koji će uskoro ostati bez mora, i koji su čvrsto vjerovali da će ogromni arsenal koji su krvavo plaćali svi radni ljudi bivše Jugoslavije, i koji se našao, nakon niza trikova, u njihovim rukama, biti više nego dovoljan da ostvare svoj pusti sanak, Veliku Srbiju. Ta ekipa je odgovorna za izbijanje rata u bivšoj Jugoslaviji.

Planinski čobani, razni seljaci, gradski kriminalci,kriminalci masovno regrutirani sa višegodišnjih robija,kojekakvi rustikalni guslari i ostali obični Srbi i Crnogorci iznenada su postali masovne ubojice za interese jedne genocidne mašinerije, ali svi oni su bili samo poslušno ili u rat natjerano oruđe. Njima su dobro izaprani mozgovi, dato im je oružje u ruke i upaljeno im je zeleno svjetlo da mogu ubijati, silovati, pljačkati i paliti do mile volje, ali pod uslovom da sav taj njihov zločinački napor bude usmjeren u stvaranje Velike Srbije.

To, međutim, nije mogao biti samo rezultat eksluzivnog utjecaja srbijanske intelektualne i vojne elite. Oni su kao „materijal“ imali najveći dio srpskog naroda koji se dugo, bolje rečeno predugo, nalazio pod utjecajem nacionalnih mitova i mase laži srpskih revizionista. Slobodan Milošević, pravi populistički političar, transformirao je svoju politiku iz marksizma i komunizma u srpski nacionalizam jer je još 1986. godine osjetio da je do kritične tačke došla želja najvećeg broja Srba da postanu najveća sila na Balkanu, ponovo, nakon šest stoljeća. I elita i obični narod bili su na istoj „valnoj dužini“ jer su bili stimulirani nacionalističkim pristupom i očekivanjima, koja su plasirali i mnogi strani politički i vojni analitičari koji su smatrali da Srbi imaju ogromnu vojnu prednost i nadmoć i da će vrlo brzo realizirati u javu svoj šest stotina godina sanjani san o Velikoj Srbiji. Kakvi god bili mehanizmi eskalacije srpske agresivnosti svijet je morao hitno preduhitriti i spriječiti rat da su znali da su svi mitovi na kojim je građena ratna kampanja bili čista laž. Umjesto toga svijet se ponašao kao srpski saveznik. Skoro dva stoljeća veliki dio zapadne inteligencije nasjedao je i akceptirao kao stvarnost sve srpske mitove i novokomponirane srpske laži, kao i strašna falsificiranja historijskih činjenica. Prihvaćanjem mitova i priča o nevinim Srbima, o vječnoj mučenici Srbiji, svijet je ustvari još više pothranjivao srpske stavove prema kojim su oni vječite nevine žrtve stalnih zavjera i krvoločnih susjeda.

 

 

 

Dodaj komentar


Sigurnosni kod
Osvježi

Facebook

prenesi tekst na facebook

Izbor slika iz galerije

Najnoviji komentari

home search