LINKOVI

Baner
Baner
Baner
Baner
Baner
Baner
Home Komentari
Kao da Hitlerov duh hoda utihlom Banja Lukom
Utorak, 19 Veljača 2019 16:35

 

susnica sUbiti Srđana Šušnicu - Nastavlja se Dodikov progon protivnika režima

 

(Redakcijski prilog – vjerojatno je bez navođenja imena autora kojeg je lako kao pojedinca likvidirati, ali je ipak malo teže likvidirati sve ljude iz redakcije Tačno.net)

Nakon Davora Dragićevića, zbog ozbiljnih prijetnji smrću njemu i porodici, i Srđan Šušnica je morao nestati iz Banja Luke. Advokat Srđana Šušnice Senad Pećanin potvrdio je za naš portal da je Srđan Šušnica sa porodicom na sigurnom mjestu.

U Republici Srpskoj je u toku još jedan političko-ideološki progon nepodobnih. Na djelu je vulagrni, protivustavni i nedemokratski progon i diskriminacija na ideološko-svjetonazorskoj osnovi Srđana Šušnice, bosanskohercegovačkog kulturologa, diplomiranog pravnika i publiciste. Nakon što su učestale prijetnje smrću i najave da će završiti “kao David Dragićević,” protiv Šušnice je 19. oktobra 2018. godine njegov poslodavac, Glavna služba za reviziju RS, pokrenuo politički progon u vidu tragikomičnog “disciplinskog postupka” sa skaradnom optužbom da je, kako se navodi u rješenju „teže povredio radnu dužnost“ jer je „učestalo javno iznosio stavove kao što su: da je Republika Srpska “genocidna tvorevina”, da “vlasti u Republici Srpskoj i Srbiji zloupotrebljavaju Dejton za multipliciranje i ponavljanje nepravde te za učvršćivanje svih posljedica genocidnog homogeniziranje Srba na jednoj očišćenoj teritoriji“. Istog dana poslodavac je suspendovao Šušnicu do okončanja postupka i ostavio ga bez dovoljnih prihoda za život njega i njegove porodice.

U dobro poznatom maniru kojem pribjegava svaka diktatura, Dodikov kvazidržavni režim je, progovarajući kroz usta poslodavca Glavnog revizora Jove Radukića, počeo proganjati Šušnicu zbog toga što je on praktikovao demokratsku slobodu govora i pravo na javno iznošenje svjetonazorskih i ideoloških stavova koji su i dio njegovih kulturoloških i akademskih istraživanja i publicističkih radova. Poslodavac je u svom rješenju čak otvoreno priznao da je ovaj politički progon protiv Šušnice motivisan njegovim javno objavljenim radovima „od 26. jula 2015. do 25. aprila 2018.“ godine, kao i da su njegovi publicistički radovi „suprotni interesima i štete ugledu Glavne službe za reviziju“. Time je poslodavac direktno priznao da ovim tzv. „disciplinskim postupkom“ ustvari krši ustavom i zakonima Bosne i Hercegovine i međunarodnim poveljama zagarantovanu slobodu misli, govora i slobodu javnog djelovanja građana BiH.

Iako je zaključio da Šušnica svojim pisanjem radi „suprotno interesima“ i „šteti ugledu“ Službe za reviziju, poslodavac ničim nije dokazao da je nastala šteta po ugled poslodavca i kako se ta šteta manifestovala.

Zanimljivo je da se Šušnica ni u jednom od svojih samostalnih publicističkih radova i tekstova nije bavio niti spominjao Glavnu službu za reviziju, već se bavio temama o kojima svaki građanin i akademski radnik Bosne i Hercegovine ima i slobodu i pravo da promišlja, javno govori i piše. U svojim radovima Šušnica se najviše bavi katarzom i priznanjem političke i moralne (i metafizičke) odgovornosti institucija Srbije i RS, (pan)srpske politike, ali i Srba kao građana BiH, Hrvatske i Srbije, za genocid i etničko istrebljivanje nesrba u Hrvatskoj i BiH. Pri tome Šušnica koristi i prenosi sudski i sada već istorijski utvrđene činjenice, dokumente i sudove o ratovima ’90.-ih koje su utvrdili Haški tribunal, sudovi postjugoslovenskih zemalja i mnogobrojni eksperti i istoričari, koristeći se isključivo sudskom i istorijskom istinom i činjenicama.

Očito je da se radi o političkom progonu, o politizaciji Glavne službe za reviziju i njenom stavljanju u funkciju autokratskog proruskog režima Milorada Dodika, Dragana Lukača, Zorana Tegeltije i mrkonjičkog klana u manjem BH entitetu, koji želi zarobiti i razmontirati cijelu BiH. Indikativno je da je ovaj posljednji politički progon i pritisak na Srđana Šušnicu započeo dan nakon što je u bh. medijima objavljen njegov autorski tekst pod naslovom „Davida je ubila istorija RS“ i nakon što je naredba za ovaj progon Jovi Radukiću stigla „odozgo“ od Savjeta za zaštitu ustavnog poretka RS koji je pravi autor ovih skaradnih optužbi karakterističnih za orijentalne despotije a ne demokratske političke zajednice.

Napominjeno da ovo nije prvi ovakav pritisak na Šušnicu od strane poslodavca. Sličan disciplinski postupak zbog praktikovanja slobode govora, je bio iniciran i 2016. godine od strane tadašnjeg Glavnog revizora Duška Šnjegote, naravno instruiran „odozgo“, ali do kojeg nije došlo iz ko zna kojih razloga.

Ovo je samo posljednji u nizu pritisaka na Srđana Šušnice, koji su se, kao i prijetnje, pojačali nakon što su 2017. godine objavljeni detalji ubistva Srđanovog oca Miodraga Šušnice i nakon što je Šušnica 5. februara 2018. godine podnio Tužilaštvu BiH krivičnu prijavu protiv Pantelije Damjanovića, Nenada Stevandića i još 11 osoba za ratni zločin ubistva njegovog oca Miodraga Šušnice, koji je ubijen 10. aprila 1992. godine od strane banjalučkog SOS-a i Crvenih beretki iz Knina po nalogu Nenada Stevandića i Pantelije Damjanovića. Ovo ubistvo nikada nije procesuirano od strane institucija RS, već je bilo zataškivano sve dok se Tužilaštvo BiH nije zainteresovalo i preuzelo predmet od Okružnog tužilaštva Banja Luka. Već 7. februara 2018. Šušnicu u svom autorskom tekstu targetira režimski lakej Predrag Ćeranić kao potencijalnu žrtvu likvidacije o kojoj izgleda zna samo Ćeranić, a koja bi navodno služila za obaranje Dodika sa vlasti. Šušnica je 3. marta dobio informacije da su prijetnje po njegov život ozbiljne, nakon čega je morao na duži period napustiti Banja Luku. Nakon oktobarskih izbora i povratka u Banja Luku, Šušnicu čeka ovaj novi progon i novi pritisci, a režimski lakeji poput Srđana Perišića najavljuju neke nove likvidacije kritičara režima u Ćeranićevom stilu. Šušnica je ove prijetnje i insinuacije, kao i Predraga Ćeranića, prijavio MUP-u RS, ali kako je u pitanju savjetnik ministra nije očekivao nikakvu reakciju. O kakvom se MUP-u i ministru radi javnost je imala priliku detaljno se upoznati nakon ubistva Davida Dragićevića.

Ovim i sličnim političkim progonima neistomišljenika, kritičara, aktivista, članova i suportera grupe „Pravda za Davida“, kao i nelegalnim upotrebama organizovane sile protiv svojih građana BiH, režim Milorada Dodika preuzima ne samo ciljeve svojih nalogodavaca iz Moskve, već i metode ruskog predsjednika Vladimira Putina u obračunu sa neistomišljenicima.

(Ovaj tekst je prenesen sa portala Tačno.net, od 7.2.2019.)

 
Dioptrija gospodina Fikreta Hafizovića
Nedjelja, 17 Veljača 2019 12:15

 

Fikret HafizovicBosna je srednji i najveći dio Ilirikuma

Intervju gospodina Amira Telibećirovića sa gospodinom Fikretom Hafizovićem, istraživačem razvoja svjetskih civilizacija i religijskih pokreta

(na fotografiji je gospodin Fikret Hafizović)

Monoteizam kao univerzalno vjerovanje cijelog čovječanstva trebalo bi da ima jednostavnu definiciju, ali ipak nije tako. Sve što je suprotno od tako prirodnog ljudskog uvjerenja, zakompliciralo je stvari kroz drevni historijat i danas. Baviti se dubinskom analizom uzroka svemu tome, u Bosni ili ostatku svijeta, iziskuje marljivu posvećenost a rezultati su nesvakidašnje zanimljivi. “U mojim tekstovima ja Monoteizam pišem velikim slovom iz razloga što je to vlastito ime religije.” – Ovim riječima je Fikret Hafizović iz Tešnja, istraživač razvoja svjetskih civilizacija i religijskih pokreta sa osvrtom i na bosanski historijat, pojasnio zašto taj pojam ide sa velikim početnim slovom i u ovom razgovoru sa njim. On se u svojim penzionerskim danima bavi revizijom historije svijeta i Bosne. Osnovica za istraživanje mu je univerzalni Monoteizam koji nije samo puki enciklopedijski i školski pojam, nego temelj za razvoj civilizacije sa duhovnim i prirodnim poretkom. Pošto je svoje radove serijski objavljivao za redakcije više informativnih portala, uz javna predavanja, nije prošao nezapaženo. Dio javnosti ga je preko web portala Klix proglasio ludim zbog njegovog novog pristupa svjetskoj a naročito evropskoj prošlosti, posebno bosanskoj. On se nije obazirao na to nego je nastavio da dokazuje kako je zvanična školska historija puna nedosljednosti i nelogičnosti zbog raznih manipulacija sa istom. Svoje studije još nije objavio u formi knjige, ali materijala ima dovoljno i za više publikacija. Ovdje govori o etimološkom i logičkom pristupu tumačenju svjetske, evropske i naročito bosanske prošlosti. Školski udžbenici koji se bave službenom prošlošću su često dosadni za školarce više generacija. Zato je mnogi smatraju nebitnom za svakodnevni život, smatrajući je “preprekom” za pogled u budućnost. Hafizović, pored ostalog, dokazuje kako historija može biti ne samo zanimljiva nego važna za budućnost a pogotovo sadašnjost. Ukoliko je zaista sporedna i ‘dosadna,’ onda se vjerovatno ne bi toliko manipuliralo sa njom u političke svrhe, kao i za pokretanje ratova.

Voditelj intervjua: Amir Telibećirović

Telibećirović: Nudite reviziju i svjetskog i bosanskog historijata prema tumačenju univerzalnog Monoteizma. Kako ste došli do svih podataka i zaključaka u svojim pisanjima, koji su vam izvori ili uzori?

Hafizović: Tražeći odgovore na mnoga povijesna pitanja koja su se mogla pročitati ili čuti od zvaničnih povjesničara, ali ne kao osnova na kojima je trebalo zasnivati istinske povijesne tvrdnje nego, obično, kao neki periferni povijesni događaj koji je samo naglašen i bez ikakvog uticaja, to jest veze sa istinskim povijesnim gibanjima.

Na primjer: Zvanični povjesničari tvrde da je u X. stoljeću u španskoj islamskoj vojsci bilo 13.750 što bosanskih, što hrvatskih vojnika Slavena. Kako su u to vrijeme države koncepirane na vjeri onda ti Slaveni, a prema Šerijatu, mogu biti samo muslimani, jer se radi o islamskoj vojsci, a ne kako piše Malkolm da su to kršćanski robovi. Njegova tvrdnja je uklapanje u zvanične povijesne tvrdnje, to jest u kršćansku povijesnu matricu - ''Evropa je od početka novih milenija kršćanska'' Zvanični povjesničari tvrde da je Turska osvojila Bosnu 1463. godine, a imamo dokument u Gazinoj biblioteci, u Kadićevim kronikama, da je Bosna brana ehli Islama od 1337. godine. Također imamo Isabegovu vakufnamu iz 1462. godine, a koja je državno pravni dokument islamske teokratije. Slijedi, Bosna je u sastavu zajednice islamskih zemalja prije te famozne 1463. godine. Dakle, Bosna nije te 1463. godine osvojena od Turaka. To je izmišljena i naturena tvdnja. Bajazit, turski sultan, je oženjen Lazarevom kćerkom Oliverom, a njen brat Stefan je u Islamskoj vojsci. To se po konceptu Šerijata ne može desiti. Niti je Bajazit mogao oženiti hrišćanku, a niti je Stefan, ako je hrišćanin, mogao predvoditi islamsku vojsku. To se moglo dešavati jedino, logički, ako su bili muslimani. Isto se desilo i sa Muratom II. koji je oženio kćerku Đ.Brankovića, Maru. U islamskoj vojsci na Rovinama, Vlaška, 1395. godine gine Mrnjavčević Marko (Kraljević Marko). I on, također, po Šerijatu, nije mogao biti hrišćanin. Da bi potvrdili kako je Marko neke druge provenijencije te da je predvodio kršćane onda izmišljaju novi politički pojam vazalstvo!?

774. godine kralj Mersije- Engleska, Offa, kuje svoj novac-zlatnik sa osnovnim islamskim postulatom napisanim arapskim jezikom; Kellmei šehadet. Zar bi to uradio, a da nije musliman? U Švedskoj, u grobu iz IX. stoljeća, ženska osoba, pronađen prsten graviran sa Allah.

Također, u Francuskoj na tkanini kojom je bio zamotan mrtvac zlatnim nitima izvezeno Allah. Grob je iz X. Stoljeća. Šta su mogli biti umrli sa ovim obilježjem?

U Engleskoj i Njemačkoj petak je slobodan dan. Od kuda to, kada je, danas, u obje zemlje nedjelja neradni-slobodan dan? Za razumne dovoljno da traže istinski odgovor. Može li se povezati Offov dukat sa činjenicom da je petak slobodan dan u Engleskoj? Polovinom VII. stoljeća 5000 vizantijskih vojnika pristupa islamskoj vojsci Omejada, a nas filuju informacijama da je Vizantija koncipirana na hrišćanstvu.

Ima na hiljade događaja na koja zvanična povijest nije dala istinski povijesni odgovor nego konstrukciju i zato učimo izmišljenu ili bolje rečeno lažnu povijest u odnosu na onu povijest koju su u stara vremena živjeli narodi Evrope, a i mi smo u Evropi, (u zemljopisnom smislu te riječi N.F.) I zato bi se morala izvršiti kompletna revizija zvanične evropske povijesti, a kao osnova te povijesti mora biti Monoteizam koji je imao predočenu gradnju. U Evropi, Kršćanstva su u kasnijim vremenima uspostavljana i ona su uvjetovala prekid razvoja monoteističke civilizacije u onim sredinama Evrope u kojoj se danas ljudi većinski deklarišu, religiozno, kao kršćani.

Za svoja zaključivanja i tvrdnje među zvaničnim povjesničarima nisam imao uzora, jer rijetki su oni koji uočavaju da u zvaničnoj povijesti nešto ne štima, a ako neko, kao ja, pokuša makar uputiti na razmišljanje onda se proglašava i ludim. A, za mene, čovjek, kao društveno biće, uvijek treba da teži istini!

Izvora što se tiče, koji za moje tvrdnje nisu mogli biti referentni izvori, do samih informacija koja su se uklapala u moja viđenja je sva moguća dostupna literatura iz povijesti od P. Šmita, preko Lukarija, Teofana, Petranovića, Račkog, Šišića, Klajića, Smičiklasa, Miklošića, Pucića, Truhelke, N.Klajić, Petrinjensisa, Kronštajnera, Šafarika, Jiričeka, Talocija, Ipena, ''Barletija'', Malkolma, Finea, Rajića, Jovanovića, Glušca, Sergejevskog, Srkulja, ''Kuripešića'', Korkuta, ''Porfirogeneta',''' popa Dukljanina'', ''Orbinija'', Tajnera, Farlatija, Reljkovića, Babingera, E.Čelebije, Giljferdinga, Dikanža, Runcimana, Solovjeva, Benca, Bešlagića, Hadžijahića, Pašića, Kreševljakovića, i mnogih drugih, a među njima i neke, najnovije, naše . U svoj ovoj literaturi tražio sam dokaze za svoje predpostavke i nalazio ih u velikom broju, ali su objašnjeni na nelogičan način. Možda neki neće shvatiti, a ja ističem da mi je Kur'an Časni otvorio vidike o uspostavi Monoteizma na širokom svjetskom prostranstvu, što je bio osnova kasnijem dijalektičkom uspostavljanju monoteističkih vladavina, jer Kur'an Časni je istiniti izvor velikog broja obrađenih povijesnih događaja, a koji su uticali na razvoj svjetske civilizacije. U ove svrhe posebno izdvajam dije sure: Rum i Pećina.

Telibećirović: U svojim objavama dosta spominjete Aleksandra Makedonskog kao svjetskog lidera drevnih vremena, koji je uspostavio monoteističku vladavinu. Sa kojim dokazima raspolažete na tu temu?

 
O SDA-bošnjaštvu i nekim drugim bošnjaštvima
Petak, 15 Veljača 2019 12:07

 

Fra Drago BojicBošnjaštvo po mjeri SDA: Bojić: Nema bošnjaštva koje je u stanju da pomiri bošnjačkog kmeta s bošnjačkim begom

Fra Drago Bojić, Jajce

Bošnjaštvo nije Jedno Jedinstveno Bošnjaštvo kao Takvo. Nije isto bošnjaštvo kapetana Gradaščevića, bošnjačkog bega i feudalca, koji potpisuje smrtnu kaznu bošnjačkom kmetu. Nema bošnjaštva koje je u stanju da pomiri bošnjačkog kmeta s bošnjačkim begom.

Bošnjaštvo ne znači par glupih kavana u našem gradu, ni par spomenika generalima, jednog imama i jednog brončanog reisa, nego bošnjaštvo znači onu masu bijednika koji tegle i argetuju mnogo više od osam sati dnevno, pod najtežim životnim uslovima, bez ičije pomoći, uvijek i neprekidno izrabljivani u svome naporu, potisnuti i nepriznati, pod batinama kuluka, prezreni i bezimeni.

Kad god sadašnji politički predstavnici bošnjačkog naroda govore o ujedinjenom i jedinstvenom bošnjaštvu, kao što je bilo nedavno na skupu SDA, treba se sjetiti ovih riječi Meše Selimovića. Ne postoji bošnjaštvo kao takvo, niti samo jedno bošnjaštvo, ni onda kad se sve bošnjačke političke stranke ujedine i svi bošnjački političari pokorno stave u službu Bakiru Izetbegoviću i njegovom ocu domovine Erdoganu.

To SDA-ovsko bošnjaštvo koje konstantno jadikuje nad svojom „ugroženošću i teškom sudbinom“ dok lagodno živi eksploatirajući interese vlastitog naroda i države BiH, nije bošnjaštvo mnogih u čije ime nastupa. Upravo zbog mnoštva razlika koje postoje među Bošnjacima u BiH i zbog činjenica da članovi Bošnjačke elite, i Bošnjačkih instituta štete nanose Bošnjacima, Bošnjačke sećije oko SDA su nelegitimne i ne mogu predstavljati bošnjački narod.

Nije isto bošnjaštvo Bakira Izetbegovića koji na bošnjaštvu lešinari trideset godina, i bošnjaštvo ljudi koji su zbog svoga bošnjaštva u zadnjem ratu protjerani i pobijeni.

Nije isto bošnjaštvo predstavnika drugih bošnjačkih stranaka koji se kameleonski prilagođavaju trenutnoj političkoj situaciji i poput stada slijede politiku Bakira Izetbegovića, nominalno se predstavljajući kao drugačiji, i bošnjaštvo ljudi koji su tim strankama dali svoj glas upravo zato što su nezadovoljni politikom SDA-a.

Nije isto bošnjaštvo bogataša s Poljina, uhljebljenih u državnim, federalnim, kantonalnim, općinskim i drugim javnim službama, i bošnjaštvo ljudi koji zbog nezaposlenosti i siromaštva odlaze iz svojih zavičaja.

Nije isto bošnjaštvo imama i reisa koji podržavaju destruktivnu i pogubnu politiku SDA-a i bošnjaštvo njihovih vjernika kojima je ta politika u ratu nanijela zastrašujuće posljedice, a u poraću ih posve zanijekala kao što je slučaj u Republici Srpskoj.

Nije isto bošnjaštvo bogatih Bošnjaka koji bezbrižno žive u svojim kućama i rezidencijama, i bošnjaštvo siromašnih Bošnjaka koji preživljavaju od socijalne pomoći i donacija iz humanitarnih organizacija , merhameta, Kruha Sv. Ante i Caritasa.

Nije isto bošnjaštvo Bakirovih dobro plaćenih političkih sponzoruša koje papagajski sriču ono što im vođa propiše, i bošnjaštvo mnogih žena i djevojaka koje svakodnevno rade po deset sati za minimalnu plaću, često bez osiguranja, bez toplog obroka, i bez osnovnih ljudskih i radničkih prava.

Nije isto bošnjaštvo djece na kriminalnoj privatizaciji obogaćenih roditelja, i bošnjaštvo djece za koje nema mjesta u vrtićima, koji nemaju za školske sendviće, i kojima roditelji ponekad ne mogu priuštiti ni ono najosnovnije za život.

Nije isto bošnjaštvo nacionalistički zadojenih Stavovih i Saffovih novinara te opskurnih SDA-ovih portala koje SDA politika plaća da bi lajali na druge, širili mržnju i divinizirali vođu i njegovu stožernu stranku, i bošnjaštvo novinara i intelektualaca koji kritiziraju tu politiku i koje se zbog toga proglašava narodnim izdajnicima, i koji su svakodnevno izloženi difamacijama i prijetnjama.

Nije isto bošnjaštvo novopečenih tajkuna koji se oholo razbacuju svojim nezakonito stečenim imanjem, i bošnjaštvo ljudi koji kod istih tih tajkuna rade u teškim i neljudskim uvjetima.

Nije isto bošnjaštvo djece i mladih koji nose skupu markiranu odjeću i mogu sebi sve priuštiti, i bošnjaštvo djevojčica i dječaka koji svoje djetinjstvo i mladost proživljavaju u socijalnoj bijedi i neimaštini.

Nije isto bošnjaštvo u jednobošnjačkim gradićima, i bošnjaštvo ljudi koji svakodnevno žive i rade s Hrvatima i Srbima i koji su sudbinski upućeni na dobre međunacionalne i međuvjerske odnose.

 
O hrvatstvu po mjeri Zagreba i Čovićeve klike
Četvrtak, 14 Veljača 2019 12:16

 

Fra Drago BojicHrvatstvo po mjeri Hrvatskog narodnog sabora

Fra Drago Bojić, Jajce

Nije isto hrvatstvo Dragana Čovića koji na hrvatstvu lešinari trideset godina, i hrvatstvo ljudi koji su zbog svoga hrvatstva u zadnjem ratu protjerani i pobijeni.

Nije isto hrvatstvo predstavnika drugih hrvatskih stranaka koji se kameleonski prilagođavaju trenutnoj političkoj situaciji i poput stada slijede politiku Dragana Čovića, i hrvatstvo ljudi koji su tim strankama dali svoj glas upravo zato što su nezadovoljni politikom HDZ-a.

Nije isto hrvatstvo članova Hrvatskog narodnog sabora uhljebljenih u državnim, federalnim, kantonalnim,  općinskim i drugim javnim službama, i hrvatstvo ljudi koji zbog nezaposlenosti i siromaštva odlaze iz svojih zavičaja.

Hrvatstvo nije Jedno Jedinstveno Hrvatstvo kao Takvo.

Nije isto hrvatstvo biskupa grofa Draškovića, hrvatskog feudalca, koji potpisuje smrtnu kaznu Hrvatu Matiji Gupcu, hrvatskom kmetu.

Nema hrvatstva koje je u stanju da pomiri hrvatskog kmeta sa hrvatskim grofom.

Hrvatstvo ne znači onih pet dosadnih, glupih kavana u našem gradu, ni ona tri spomenika dvojice generala, jednog fratra i jednog brončanog biskupa, nego hrvatstvo znači onu masu bijednika koji tegle i argatuju mnogo više od osam sati dnevno, pod najtežim životnim uslovima, bez ičije pomoći, uvijek i neprekidno izrabljivani u svome naporu, potisnuti i nepriznati, pod batinama kuluka, prezreni i bezimeni.

Kad god sadašnji politički predstavnici hrvatskog naroda govore o ujedinjenom i jedinstvenom hrvatstvu, kao što je bilo nedavno na sjednici Hrvatskog narodnog sabora, na kojoj je donesena i Deklaracija o Hrvatima u BiH, treba se sjetiti ovih riječi Miroslava Krleže koje je napisao dvadesetih godina prošlog stoljeća. Ne postoji hrvatstvo kao takvo, niti samo jedno hrvatstvo, ni onda kad se sve hrvatske političke stranke ujedine i svi hrvatski političari pokorno stave u službu Draganu Čoviću i njegovom Hrvatskom narodnom saboru.

To hadezeovsko i haenesovsko hrvatstvo, koje konstantno jadikuje nad svojom „ugroženošću i teškom sudbinom“ dok lagodno živi eksploatirajući interese vlastitog naroda i države BiH, nije hrvatstvo mnogih u čije ime nastupa. Upravo zbog mnoštva razlika koje postoje među Hrvatima u BiH i zbog činjenica da članovi Hrvatskog narodnog sabora najviše štete nanose bosansko-hercegovačkim Hrvatima, Hrvatski narodni sabor je nelegitiman i ne može predstavljati hrvatski narod.

Nije isto hrvatstvo Dragana Čovića koji na hrvatstvu lešinari trideset godina, i hrvatstvo ljudi koji su zbog svoga hrvatstva u zadnjem ratu protjerani i pobijeni.

Nije isto hrvatstvo predstavnika drugih hrvatskih stranaka koji se kameleonski prilagođavaju trenutnoj političkoj situaciji i poput stada slijede politiku Dragana Čovića, i hrvatstvo ljudi koji su tim strankama dali svoj glas upravo zato što su nezadovoljni politikom HDZ-a.

Nije isto hrvatstvo članova Hrvatskog narodnog sabora uhljebljenih u državnim, federalnim, kantonalnim, općinskim i drugim javnim službama, i hrvatstvo ljudi koji zbog nezaposlenosti i siromaštva odlaze iz svojih zavičaja.

Nije isto hrvatstvo biskupa i svećenika koji podržavaju destruktivnu i pogubnu politiku HDZ-a i HNS-a, i hrvatstvo njihovih vjernika kojima je ta politika u ratu nanijela zastrašujuće posljedice, a u poraću ih posve zanijekala kao što je slučaj u Republici Srpskoj.

Nije isto hrvatstvo bogatih Hrvata koji bezbrižno žive u svojim kućama i rezidencijama, i hrvatstvo siromašnih Hrvata koji preživljavaju od socijalne pomoći i donacija iz humanitarnih organizacija Kruha Sv. Ante i Caritasa.

 
Jedan sociokardiološki osvrt patrijarha Irineja i naricanje komentatora
Petak, 08 Veljača 2019 09:30

 

IrinejПатријарх Иринеј: Србија без Косова и Метохије није Србија

MОСКВА - Патријарх Српске православне цркве Иринеј изјавио је да подела Косова и нове границе за СПЦ и већину становништва нису прихватљиве, јер „Србија без Косова и Метохије” није Србија.

„Као човек када му изваде срце, он више није жив човек”, рекао је патријарх током посете Москви.

Према његовим речима, став Србије и СПЦ је да се у потпуности поштује резолуција Савета безбедности Уједињених нација 1244, која предвиђа да се осигура албанском народу пуна слобода и аутономија, али да територија Косова и Метохије остане у оквирима Србије, јавља РИА новости, преноси Танјуг.

„То је став наше Цркве, а тај став је формулисао и недавни Свети архијерејски сабор СПЦ”, рекао је патријарх Иринеј.

(Ova “kardiološka dijagnoza” patrijarha SPC prenesena je iz POLITIKE od 6.2.2019.)

Izabrani komentari

Цицка: Тачно тако али ко да нас поведе тако чврсто (када су нас распаметили по питању патриотизма и то су намерно урадили од Хага до Америке ) у одбрану нашег срца и срца наших предака , они имају алтернативу , имају два срца ,друго срце је у Албанији , једини народ који има два срца па ако им се не допада код нас и у нашој заједничкој држави нека седну на камион са стварима и нека иду тамо a коме се свиђа заједничко срце нека остане а ми сем овог једног јединог где су нам сва срца предака који су нам се изборили за то само и имамо ?. Ne postoji narod sa dva otadzbinska srca sem Albanaca , mnogo se prave oni naivni . Нико не слуша , у Србији треба да остану само они који имају папире и боравак из доба Југославије и Србије , остали у Албанију одакле су и дошли или у државе које су их послали овамо као што су Немачка која их се прва решила и вратила , каква је та држава Немачка када би поштено о њој.

Анка: КиМ је Србија! Србија је Једина наша мултинационална бивша Југо република, у којој су све нације добродошле. Шиптари такође. Срби су деценијама избјеглице у властитој земљи. Бјежали су од шиптарског терора још у току Југе. Досељавали су се из Албаније илегално, и били прихваћени од Срба оберучке. Сада хоће српску земљу. И ти кажеш да то они треба да добију, да имају право на то. Какво право? По међународном праву КиМ припада држави Србији. Јер да то није тако, нитко неби марио шта Србија мисли. Лако је признати отимачину туђе куће, али није лако дати своју. Упоредити оно што се дешава у Хрватској са КиМ, и на основу тога називати мене “екстремном” је, најблаже речено, дрско, безобразно и срамно.

Београђанин: Трагично је када видим неке од коментара овде. Како могу Срби тако лако да се опросте од своје колевке? Аман људи па наша нулта тачка је тамо, сви наши манастири су на Косову, сва наша средњевековна утврђења, сви српски гробови... отидите до Газиместана и погледајте коју су жртву ти људи дали зарад Србије без окова. Зашто мислите да ће стати са разарањем Србије после Косова? Зашто то нису учинили после Црне Горе? После губитка Босне? После етничког чишћења у Хрватској? Да ли сте тако наивни да мислите да Рашка није следећа? Да не долази Војводина на ред. Освестите се. Опраштањем од Косова не отварају се врата ка бољем животу већ ка новом поглављу пропасти нашег народа. ЕУ и бољи живот у том савезу су приче за малу децу... Србин трчи да се укрца на брод који тоне док се сви укрцавају у чамце да побегну. Опраштањем од Косова, опрашатамо се од нас самих. Народ без корена, народ без идентитета нема будућност.

dragoslav kočović: Profesori Fakulta političkih nauka su 12 januara 2018. godine na naučnom skupu na istom Fakultetu jasno definisali da je Kosmet neotuďiv deo Srbije. Radovi su objavljeni u publikaciji "Kosovo i Metohija kao nacionalno i državno pitanje".

Dragan Pik-lon: Postovana Anka,svet nije tako prost i ruzicast kako vam se cini(sa svim uvazavanjem).Siptari i Srbi se ne mogu vise integrisati u zajednicko drustvo.Narocito je to nemoguce posle Zute Kuce.Najbestijalnijeg zlocina u istoriji Civilizacije.Cak ni ustase u Jasenovcu,pored 57 vrste ubijanja nisu smislili tako bezumno otimanje ljudskih organa bez anestezije.Ustase su uzivale u negaciji zivota,citajte-smrti.Uzivali su u mukama zrtava dok Siptari nisu cak mogli ni u tome uzivati,jer su bezboznici i bezsatanovci.Oni su drogirani "biznismeni'',ljudi bez grama duse.Samo to i nista vise.Tu su se pronasli sa americkim hipokritima,koji su izmedju ostalog satrveli 500 000(pesto hiljada iracke dece).Svaka diskusija je izlisna,sve dok toliko zlocinaca prima debele penzije i podsmeva se Holokaustu i pravom Genocidu.....!!!

 
Ovaj tekst nepotpisanog autora objavljen je u "The Bosnia Times" 3.februara 2019.
Srijeda, 06 Veljača 2019 20:46

 

Sebija Izetbegovic7 VELIKIH LAŽI SEBIJE IZETBEGOVIĆ: Da li je generalna direktorica KCUS-a jedina u pravu, a svi ostali griješe ili je na sceni njen javni mobing nad istinom i javnošću?

Nakon rellityja prof. dr. Sebije Izetbegović, generalne direktorice Kliničkog centra Univerziteta u Sarajevu, koji se dogodio u četvrtak u amfiteatru KCUS-a mnogi su se zapitali – da li je moguće da manipulacija javnim mnijenjem može dostići takav nivo drskosti kakvu je demonstrirala Izetbegović ili je možda ta gospođa u pravu, a svi ostali griješimo?! Čini se ipak da je njena manipulacija javnošću ostala u pokušaju te da je koševski reallity razotkrio pravo lice „najuspješnijeg menadžmenta u historiji KCUS-a“ koji nikako da shvati da je slika o koševskom kompleksu, opasanom ogradom sa šiljcima i zavarenim kapijama, sazdana od boli siromašnih pacijenata i mehlema koje tamo (ne)dobiju, a ne od finansijske statistike i samoreklame, piše "The Bosnia Times".

Pres-konferencija menadžmenta KCUS-a ustvari je bila samo javna eskalacija i demonstracija sile koju generalna direktorica KCUS-a već godinama provodi nad kim god stigne iz prostog razloga – jer joj se može. Budući da je „predsjednikova supruga“, sa tom kvalifikacijom kao presudnom već je godinama i šefica raznih tronova. Što zvanično, što nezvanično, ali efikasno. Nije nikakva tajna da su oštrinu i zloćudnost njenog hirovitog karaktera već iskusili brojni dužnosnici SDA, zastupnici u parlamentima, ministri i premijeri koje je ova stranka postavljala, pa kolege ljekari na Ginekološkoj klinici gdje je bila šefica, u Općoj bolnici gdje je bila direktorica, sada na Koševu gdje je također „šefica“ (Junuzoviću, jel to jasno!) pa prema raznim poslovnim partnerima KCUS-a, čak i nezavisnim revizorima! Ako bi se neko usprotivio njenoj volji, ideji i sistemu bez sistema prošao bi kao npr. dr. Ismet Gavrankapetanović i ortopedi, dr. Suad Rožajac i kompletan njegov samosvjesni sindikat, pa Ljekarska komora sa dr. Kulenovićem na čelu, pa tri dekanese Medicinskog fakulteta, pa preko 70 doktora specijalista, inače „neradnika i lopova“, preko 20 profesora fakulteta, gotovo 300 medicinskih sestara kojima nije produžila ugovore… Pa… zaista ne možemo zagušiti ovaj portal nabrajajući sve žrtve lošeg raspoloženja, još goreg karaktera i opsesivne potrebe Sebije Izetbegović da bude po njenom.

Pioniri Kim Jong-una

Oni koji su opstali unatoč tome, odlučili su odustati od vlastitog mišljenja i ponašati se po staroj narodnoj „sveži konja gdje ti aga kaže pa makar konj crk'o“. Samo da shvatite koliko to nije lako, iznijet ćemo kratku računicu – u četvrtak je u amfiteatru bilo oko 250 doktora specijalista i medicinskih sestara sa završenim fakultetom i visokom školom. Pod pretpostavkom da su svi školovanje završili redovno, samo ta prateća četa gospođe Izetbegović u amfiteatru ima preko 6.200 godina školovanja! Pa ipak su dozvolili da ih najgora studentica među njima jebe u mozak, dok joj oni aplaudiraju poput pionira Kim Jong-una! Ucijenjeni, karijeristi, mehki karakteri, drilovani… šta god da je razlog, pravi su sociološko-psihološki fenomen.

Novinari su u četvrtak bili sasvim druga priča. Većina već bijesna zbog dosadašnjeg ignoriranja i omalovažavanja od gospođe Izetbegović, mnogi sa pripremljenim teškim pitanjima jer se svega i nakupilo. Naravno, idealna zapaljiva uvertira bilo je odbijanje izvještaja o poslovanju i radu KCUS-a za 2017. godinu na Skupštini KS-a što je shvaćeno kao veliki poraz „Predsjednikove supruge“. Vidjelo se da ju je to i lično pogodilo, posebno jer je udarac došao od Elmedina Konakovića, nekadašnje uzdanice SDA i Gospođinog miljenika. Ona poraz, naravno, nikad ne namjerava prihvatiti ma koliko očigledan. Jer, izvještaj su oborili nestručni ljudi koji ne razumiju materiju.

 

U javnim istupima gospođe Izetbegović ponekad nije lahko razabrati šta je istina, jer obična čitalačka publika nema uvid u dokumente, stvarno stanje ni prikrivene činjenice. Također, i njena gebelsovska press-služba nemilice zasipa SDA-ovske zvanične i razne fantomske portale praznim hvalospjevima o idili na Koševu, a o botovima da ne govorimo. Pa se ljudi raspamete od tog „savršenstva“ sve dok im ne zatreba medicinska usluga na KCUS-u koju ne dobiju iz raznih razloga. Dakle, ako je išta tako očigledno stradalo na toj tragikomičnoj press-konferenciji, onda je to bila istina. A novinari, kojima se to ne sviđa mogli su napustiti amfiteatar. Generalno je mišljenje javnosti da gospođa Izetbegović često laže pa je stoga i teško za njom raditi „ispravke krivog navoda“, ali evo nekoliko najživopisnijih neistina.

 
Osamnaest godina predavala kao profesorica, a diploma joj je falsificirana
Subota, 02 Veljača 2019 09:15

 

Diplomica laznjakOko milijun i 700 tisuća kuna platili smo profesoricu koja je bez diplome predavala 18 godina

 

Ministrica Blaženka Divjak izvijestila je da su dosad pronađene tri lažne diplome u školama u Hrvatskoj. Donosimo što sve sa sobom nosi činjenica da je netko predavao bez završenog fakulteta, a izračunali smo okvirno i koliko smo to platili.

Ako bude dokazano da je diploma lažna, žena koja je više od 18 godina predavala njemački i francuski u gimnaziji primala je plaću na koju nije imala pravo. Doprinosi, zdravstveno...Teško je izračunati koliku je ta gospođa imala plaću jer ona ovisi o brojnim dodacima i parametrima, pa smo izračun napravili na prosječnoj neto plaći od 5500 kuna, što je u bruto iznosu nešto manje od 8 tisuća. Diploma je krivotvorena 2000. godine, ali nije poznato kad se točno zaposlila u školi pa smo računali 18 godina. No moguće je da je i nekoliko mjeseci više radila. Prema grubom izračunu, iz proračuna joj je isplaćeno milijun i 700 tisuća kuna.

Oni koji su se rodili na dan kad se domišljata gospođa odlučila zaposliti u školi pomoću lažne diplome danas su punoljetni. Čak 18 godina trajala je radna idila žene koja je odlučila prevariti sustav i sve to vrijeme predavala je djeci te odlučivala o njihovim ocjenama, pa i sudbinama.

Tako se otvara pitanje je li profesorica bez diplome dobro i korektno mogla procijeniti zna li netko za dovoljan ili odličan. Otvara se i pitanje je li netko kome je dala trojku zbog toga bio u nemogućnosti upisati fakultet, možda baš onaj koji ona nije završila.

Postavlja se i pitanje je li mogla kvalitetno i na odgovarajući način podučavati djecu u njihovim najosjetljivijim godinama i je li nekome osim lošeg dana prouzročila i lošu godinu ili život.

Zbog toga što je ona bila zaposlena na tom radnom mjestu, netko drugi, a onda možda završio u Irskoj.

(Tekst o ovoj podvali koja je trajala punih 18 godina prenesen je iz zagrebačkog Večernjeg lista od 31.1.2019)

 
« Početak«12345678910»Kraj »

Stranica 8 od 88

Facebook

prenesi tekst na facebook

Izbor slika iz galerije

Najnoviji komentari

home search