LINKOVI

Baner
Baner
Baner
Baner
Baner
Baner
Home FELJTONI
FELJTONI
Srbi kao spasitelji Jevreja u Drugom svjetskom ratu PDF Ispis E-mail
Autor Administrator   
Petak, 07 Lipanj 2019 11:05

 

Dimitrije Ljotic“Srbi kao spasitelji Jevreja u Drugom svjetskom ratu?!” – analiza jedne neistine (8)

Nadan Filipović

Predratno bujanje srpskog antisemitizma – prva, relativno podnošljiva faza

(na fotografiji: Dimitrije Ljotić)

Nekoliko godina prije Drugog svjetskog rata u Srbiji je naglo počeo bujati antisemitizam. Glavni aktivisti i podjarivači srpskog antisemitizma tada su bili Dimitrije Ljotić i njegova fašistička stranka “Zbor”, mnogi velikodostojnici Srpske pravoslavne crkve, kao i veliki dio srpsko-pravoslavne crkvene štampe. Taj Ljotićev „Zbor“ (po tadašnjoj njemačkoj vojnoj nomenklaturi - Serbischer SS-Freiwilligen Korps) bila je u punoj kvislinškoj službi Vermahta. Ideologija tom Ljotićevog “Zbora” je bila identična nacističkoj: istrebljenje Jevreja, komunista i zapadnjačkog oblika kapitalizma.

Dobro su zapamćene huškaćke izjave Dimitrija Ljotića u stilu - “Eksploziv u srcu svome Jevreji upotrebljavaju za hrišćanska društva da ih razore i u propast bace. U svim domenima ljudskog života oseća se razorna delatnost jevrejskog duha”, ili “Jevrejstvo se pojavljuje kao jedna društvena i nacionalna opasnost, koje se treba što pre oslobađati”.

Ljotićev “Zbor” ne samo da je imao ne samo potpuno otvornu podršku najvećeg dijela sveštenstva, već su mnogi srpski pravoslavni sveštenici bili aktivni članovi te fašističke organizacije. Mislim da neću pogiješti kada kažem da su Ljotićevci bili „srpski esesovci“. Srpski historičari i općenito verzirani intelektualci kriju kao zmija noge činjenicu da su pripadnici Ljotićevog zbora učestvovali u strijeljanju đaka u Kragujevcu u oktobru 1941.

Među pobornicima „Zbora“ se posebno isticao glavni ideolog antisemitizma u okviru Srpske pravoslavne crkve episkop Nikolaj Velimirović koji je još 1934. godine od Adolfa Hitlera dobio visoko odlikovanje za unaprijeđenje njemačko-srpskih odnosa. Episkop Nikolaj 1939. godine javno propovijeda najcrnji rasizam govoreći: “Mi smo deca Božija i ljudi arijevske rase kojoj je sudba dodelila počasnu ulogu da budemo glavni nosilac hrišćanstva u svetu. Mi smo članovi velike porodice slovenske koja je kroz mnoge vekove budno čuvala stražu na kapijama Evrope, da plemena slabije rase i niže vere ne bi uznemiravala krštenu Evropu u njenom mirnom razvijanju i napredovanju."

Ondašnji patrijarh Varnava 1937. godine u jednim njemačkim novinama izjavljuje: “Firer velikog nemačkog naroda vodi borbu koja služi na korist celom čovečanstvu. Ta borba potiče iz idealnih motiva i nema ničega zajedničkog sa imperijalističkim ciljevima". (Izvor: Službeno glasilo SPC, Glasnik srpske pravoslavne patrijaršije - 1-2 za 1937). Führer vodi borbu koja služi na korist celom čovečanstvu. Bog je poslao nemačkom narodu jednog dalekovidnog Führera. Mi verujemo njegovoj iskrenoj reči”.

Za Jevreje patrijarh Varnava kaže: “Jevreji su neprijatlej lukav kao zmija i opasan”, a vlast Sovjetskog saveza naziva “židovskom varaličkom bandom”. (Mirko Đorđević, Hitlerovi pravoslavci, Danas, 20.2.2009).

Ministar unutrašnih poslova Kraljevine Jugoslavije izjavio je u septembru 1938. godine da u “Kraljevini Jugoslaviji ne postoji jevrejsko pitanje”, ali i to da “jevrejske izbeglice iz nacističke Nemačke i drugih dijelova Evrope nisu dobrodošle u Kraljevinu Jugoslaviju”. (Vladimir Todorović, Poslednja stanica Aušvic, Batschka 1944 Judenfrei, Danubius, Novi Sad, 2009, 245)

U decembru 1938. godine jedini Jevrej u Senatu Kraljevine Jugoslavije, vrhovni rabin Isak Alkalaj, izbačen je sa sjednice Senata na zahtjev predstavnika radikalne stranke, a posebno Milana Stojadinovića, koji je tom prilikom kolegu senatora zasuo najprostačkijim antisemitskim uvredama. Kada je pokušao ući na slijedeću sjednicu Senata Isaku Alkalaju je zaprijećeno fizičkom silom i ubistvom. (Izvor: Holokaust u Jugoslaviji, Jevrejska opština Zemun, 2013)

Posebno se moraju istači donošenja Uredbi o zabrani upisa Jevrejima na fakultete i više škole u Kraljevini Jugoslaviji, pa zakon kojim se Jevrejima zabranjuje obavljanje trgovine živežnim namirnicama, kao i poslove pripremanja i posluživanja hrane. Uz te uredbe sa zakonskom važnošću donesena je uredba o isključivanju Jevreja iz nekih rodova vojske Kraljevine Jugoslavije, te ograničavanja polaganja oficirskih ispita i onemogučavanje napredovanja u vojnoj hijerarhiji, a što se odnosilo samo na Jevreje.

Tako je antisemitizam u tim predratnim vremenima uzdignut na nivo službene politike Kraljevine Jugoslavije. (Izvor: Holokaust u Jugoslaviji, Jevrejska opština Zemun, 2013)

(nastavlja se)

Ažurirano: Petak, 07 Lipanj 2019 11:15
 
Srbi kao spasitelji Jevreja u Drugom svjetskom ratu PDF Ispis E-mail
Autor Administrator   
Srijeda, 22 Svibanj 2019 09:57

 

“Srbi kao spasitelji Jevreja u Drugom svjetskom ratu?!” – analiza jedne neistine (7)

Nadan Filipović

Nije red izostaviti neistine izvjesnog Laze Kostića, kao i osvrt na kukumavčenja pokojnog patrijarha Pavla

Izvjesni profesor Laza Kostić u svome delu “Srbi i Jevreji” (Biblioteka Srpski Preporod, Serbia Print, Southport, Queensland, Australia, 1988), na strani 32, usudio se napisati slijedeću izvaljotinu: ”Lično je Milan Nedić omogućavao da veći broj Jevreja izbegne u italijansku okupacionu zonu gde antisemitskih progona nije bilo. Tako su se spasili, između ostalih, trgovac Gabaj, inženjer Samoilo Jakovljević, Rebeka Amodaj, dr Ana Aladžić, dr Marija Išah, Jakov Almuli, Oskar Davičo, itd. General Nedić je prećutno dozvolio i da se izvestan broj Jevreja priključi četničkom pokretu generala Draže Mihailovića, kao naprimjer advokat Avram Mevorak, Oto Komornik, inženjer Josif Slezinger, Ljiljana Flam, itd. Četnički odredi su svuda spašavali Jevreje gde im se pružila prilika, a isto tako i Srpska pravoslavna crkva organizovano im izdajući lažna dokumenta o poreklu, kako bi izbegli okupatorske racije. Lično je general Milan Nedić spasao predsednika beogradske jevrejske opštine dr Fridriha Popesa i njegovog sekretara Morisa Abinuna, koji je inače direktno sarađivao sa komunistima. Nedićevi službenici su bili pokrovitelji Zlate Kikel, Avrama Baruha, inženjera Stanislava Josifovića, itd. Mnogi su Jevreji Nedićevom zaslugom spašeni i iz banjičkog logora. S druge strane, ne zna se ni za jedan slučaj da četnički odredi Draže Mihailovića nisu prihvatili bilo kog Jevreja koji bi im se obratio. I Mihailovićev lični lekar bio je Jevrej dr Tibor Goldvajn.”

Vala, ako je i od deklarisanog zaljubljenika u generala Milana Nedića, po njemu največeg spasitelja beogradskih i srbijanskih Jevreja, previše je. Ovo što se nabaljezgao taj profesor Laza (možda Laža) Kostić ni izgladnjeli pas s maslom ne bi mogao pojesti. Ako se ovakva štiva zaista prodaju i čitaju u današnjoj Srbiji koja se gura da stane u red za ulazak u “bioskop Evropa”, onda kukavna im svima njihova majka. Ovakve glupe izmišljotine ne zaslužuju nikakav komentar.

Veoma su indikativne i po srpsko-jevrejsko bratstvo i jedinstvo važne riječi srpske vjerske i moralne vertikale i srpske institucije pokojnog patrijarha srpskog Pavla koji u čestitci upućenoj tadašnjem predsjedniku Izraela Moši Kacavu (Moshe Kacav), kao i premijeru Izraela Arielu Šaronu (Ariel Sharon) i ujedno predsjedavajućem kompleksa “Jad Vašem” (Jad Vashem), upućenoj ispred Svetog arhijerejskog Sinoda Srpske Pravoslavne Crkve, 17. septembra 2003. godine, a koji je u arhivi Sinoda zaveden pod rednim brojem 2199/2003.

Pokojni patrijarh Pavle je, između ostalog, napisao: ”Izražavamo Vam najdublje saučešće povodom najnovijih žrtava u Vašoj zemlji i najnovijeg stradanja Vašeg naroda. Kao i kroz istoriju Srbi i sada osećaju duboko stradanje naroda s kojim su se zbratimili kroz zajednički život i zajedničko mučeništvo, kao što osećamo stradanje svakog čoveka i svakog bića na kugli zemaljskoj, po biblijskoj reči da sva tvorevina uzdiše, čekajući da se jave sinovi Božji.”

Pa dalje navodi:” U Jasenovcu kosti desetina hiljada još potpuno neizbrojanih srpskih i jevrejskih žrtava pomešale su se u grobovima, zauvek zavezavši i sećanje srpskog i jevrejskog naroda na njih. U Dvorani Sećanja u Jad Vašemu Jasenovac je našao svoje mesto pored Aušvica i Bergen-Belsena. Nadamo se da će on, i naše zajedničko stradanje, takođe naći svoje mesto i u novoj istorijskoj postavci u Jad Vašemu uprkos činjenici da su najnoviju balkansku tragediju, u kojoj ima i zločina nažalost počinjenih u srpsko ime, mnogi iskoristili da prikriju i umanje zločin izvršen nad Srbima u Drugom svetskom ratu, a u kojem leže i koreni ovog novog sukoba.”

Onaj koji pažljivije pročita ovu čestitku, odnosno ove dijelove spomenute čestitke, može lako shvatiti da su se Srbi i Jevreji zbratimili i ujedinili kroz zajedničko mučeništvo, te su u Jasenovcu zavezali sjećanje srpskog i jevrejskog naroda na srpske i jevrejske žrtve.

No, dosta o svim tim glupim lažima, lažima koje su otrov za veliki dio kronično zaluđenog srpskog naroda.

U slijedećim nastavcima biće iznesene neoborive činjenice koje će razgolititi sva ta lupetanja.

(nastavlja se)

Ažurirano: Srijeda, 22 Svibanj 2019 13:51
 
Feljton - Srbi "spasitelji" Jevreja u Drugom svjetskom ratu PDF Ispis E-mail
Autor Administrator   
Petak, 19 Travanj 2019 09:48

 

Jevreji u beogradu“Srbi kao spasitelji Jevreja u Drugom svjetskom ratu?!” – analiza jedne neistine (6)

Nadan Filipović

Nastavlja se laganje na tone

(Na fotografiji: Beogradski Jevreji iza žice koncentracionog logora "Sajmište" - Beograd)

Diskusija o nadčovječanskim naporima Srba u spasavanju Jevreja u Drugom svjestkom ratu dobija svoje ubrzanje i atribute “masovne radno-politička akcije”, ne samo u Beogradu, već i po cijeloj Srbiji. Ponovo se javlja neumorni srpski plačenik Todd Ernoff koji 24.maja 1999. godine u svom članku “Prisvajanje holokausta - pogled američkih Jevreja na SAD/NATO bombardovanje Jugoslavije”, pa nam iznosi jednu pikanteriju za koju mnogi od nas do sada nisu znali.

Olbrajtova (Madeleine Albright) je rođena Jevrejka a njena je familija pobegla iz Praga 1939. pred nacističkom invazijom i došla da živi u Beogradu. 1941. godine nacisti okupiraju Jugoslaviju, a petogodišnja Medlin je punih šest sledećih nedelja bila sklonjena kod jedne srpske porodice! Kasnije je s čitavom svojom familijom pobegla za London. Zahvaljujući Srbima mala je Medlin preživela, na kraju postala Amerikanka i svoju karijeru krunisala ubijajući na stotine, bolje reći hiljade Srba u ime NATO-a i holokausta. Nečuveno! Kao paralelu ponašanju Srba ostaje nam da se prisetimo i toga da su Albanci bili ti koji su formirali SS diviziju pod nacističkom upravom. Jedna od njih, poznata 21. Waffen SS "Skenderbeg" divizija (sastavljena večinom od Albanaca iz severnog dijela Albanije) u kasnijim se fazama rata isključivo bavila hvatanjem Jevreja koje su potom deportovali u logore, kao i izvršavanjem masovnih egzekucija nad Srbima.”

Mislim da će mnogi koji ovo pročitaju biti sretni što su saznali da su Srbi spasili malu petogodišnju Jevrejku Madeleine Albright, kasnije državnog sekretara – ministra vanjskih poslova SAD-a, a koja im je to dobročinstvo “vratila” tako da je svoju karijeru krunisala “ubijanjem hiljada Srba” u ime NATO-a i holokausta.

U istom tekstu Todda Ernoffa, iz “prve ruke” i po prvi put, saznajemo da su se ustvari mrski Albanci iz 21. Waffen SS divizije zlokobnog naziva “Skenderbeg” isključivo bavili hvatanjem Jevreja koje su potom deportovali u logore.

Međutim, ta laž Todda Ernoffa nema nikakve logičke veza sa zdravim razumom jer su Srbi, kako su i ponosno pisali svojim gazdama u Berlinu, “prvi rešili već 1942. godine jevrejsko i cigansko pitanje”. Zato “albanski antijevrejski SS-specijalci” i da su htjeli nisu više imali šanse da “ulove” i jednog Jevreja u Srbiji, jer su oni već likvidirani po okolobeogradskim koncentracionim logorima ili u pokretnim plinskim komorama ili, kako si ih Srbi nazivali, “dušegupkama”. Treba napomenuti ovim “istoričarima”, a posebice lažovu Toddu Ernoffu da je 21. SS-divizija “Skenderbeg” formirana tek 18. aprila 1944. godine, znači oko šest mjeseci prije oslobođenja Beograda, a tad je već bilo kasno za “lov na Jevreje” kojih u Srbiji više praktično i nije bilo.

Naime, iz Beograda su 29.maja 1942. godine u Njemačku upućeni srpski slavobitni izveštaji u kojima se berlinskim gazdama hvališu da je “konačno rešenje jevrejskog pitanja u potpunosti sprovedeno u Srbiji i da u njoj više nema Jevreja”.

Sačuvani su izveštaji Franca Rademahera, stručnjaka za jevrejska pitanja u Ministarstvu inostranih poslova (koji je aktivno učestvovao u zbivanjima u Beogradu 1941/42. godine) i Emanuela Šefera. Rademaher je 29. maja 1942. podnio izveštaj: “U Srbiji jevrejsko pitanje više nije akutno.” Šefer je 8. juna 1942. obavestio visoke vojne starešine-generale: Valtera Kunca, Paula Badera i druge da u Srbiji više ne postoji “jevrejsko pitanje”.  

Molim da mi se ne zamjeri davanje slobode mašti i zamišljanje jadnih Jevreje u Nedićevoj Srbiji kako b(j)eže ispred krvoločnih albanskih SS-ovaca pripadnika SS-brigade “Skenderbeg”, a svaki od tih krvožednoih Arnauta umjesto šl(j)ema na glavi nosi ono tradicionalno bijelo “keče” i svi viču na arnautskom “Držite Jevreje!!! Hvataj ih!!!”

Istovremeo Srbi iz okolnih živica i grmova, a među njima i minijaturni partizani Mirko i Slavko (ona dvojica: Mirko pazi metak! Hvala Slavko!) Jevrejima viču “Braćo Jevreji, brzo bež’te bre vamo! Kod nas se bre sklonite da vas mi lepo spašavamo.”

I tako ih Srbi spašavaju srbijanske Jevreje od krvožednih Arnauta SS-ovaca iz divizije "Skenderbeg". 

Užasne su ovo laži!!!!

(nastavlja se)

Ažurirano: Petak, 19 Travanj 2019 09:54
 
Feljton - Srbi "spasitelji" Jevreja u Drugom svjetskom ratu PDF Ispis E-mail
Autor Administrator   
Srijeda, 10 Travanj 2019 15:50

 

Atanasije Jevtic“Srbi kao spasitelji Jevreja u Drugom svjetskom ratu?!” – analiza jedne neistine (5)

Nadan Filipović

Šta pokušavaju “prodati” kao testise pod bubrege raznorazni (k)akademici SANU, kojekakvi pisci i neke popine?

(na fotki je Atanasije Jevtić - Tasa, kojem muslimani smrde)

Svakako treba posebno istači da je u Memorandum Srpske akademija nauke i umetnosti (SANU) davno proglašeno da Srbi imaju isto pravo na svetu "obećanu zemlju" (Kosovo) kao i Jevreji, zasnovanu na njihovoj “bratskoj” patnji holokaustiranih i genocidiranih izabranih naroda.

Srpski pisac i političar Vuk Drašković još je 1985. godine napisao: "Svaka stopa Kosova za Srbe je Jerusalim: nema razlike između patnji Srba i Jevreja. Srbi su trinaesto, izgubljeno i najnesrećnije pleme Izrailjevo", te tako, maltene, Srbe proglašava Jevrejima, odnosno izjednačava njihove “bratske” tragedije.

Tema je, izgleda, uzbudila pjedince iz srpsko-jevrejskih “bratskih” krugova, pa se diskusiji priključio i njegova preuzvišenost episkop Atanasije Jevtić, koji u časopisu “Pravoslavlje” u tekstu “Predgovor memoarima mitropolita skopskog Josifa” tvrdi slijedeće: “Mitropolit Josif je izbegavao, i izbegao, da se približi Nemcima, da im se predstavi onako kako nije svojstveno srpskom vladici. Pojedini novoustaški istoričari pisali su, ne tako davno, da je Srpska Crkva preko Mitropolita Josifa “sarađivala“ sa Nemcima, čak i u “progonu Jevreja“. Da potsjetim čitatelje, to je onaj Atanasije Jeftić koji je javno rekao da “muslimani smrde”.

Pa episkop Atanasije Jevtić nastavlja:” To govore i pišu oni čiji su crkva i narod imali svoju Nezavisnu državu pod Hitlerom i u njoj zatirali Srbe, Jevreje, Cigane, sve ne-Hrvate, kao sada Šiptari pod Amerikancima na Kosmetu sve ne-Albance! Da ovo nije tačno, postoje, uz lična, i pisana svedočanstva u Arhivi Sv. Sinoda: da su Mitropolit Josif i zatočeni Vladika Nikolaj Velimirović spašavali Jevreje i pod Nemcima.”

Eto otkrismo da su srpski popovi, na čelu sa vladikom Nikolajem Velimirovićem i mitropolitom Josifom trčali po Srbiji i spašavali Jevreje od groznih “Nemaca”, krvožednih SS-Arnauta, i posebno krvoločnih ustaša.

Na sve ovo što je navedeno još je ranije, tačnije 24.maja 1999. godine reagovao izvjesni Todd Ernoff, očigledno jevrejski srboljubac koji je objavio svoj članak za Beograd.com. pod naslovom “Kidnapovanje holokausta”, a u njemu između niza raznoraznih kvazimudrolija i pseudointelektualnih akrobacija kaže i slijedeće:” Veoma je poznata istorijska činjenica da su u toku drugog svetskog rata srpski Jevreji bili sakrivani od nacista u meri koja je u datim okolnostima bila moguća. To je bilo jedinstveno među istočnoevropskim od nacista okupiranim zemljama. Jevreji su bili skrivani, hranjeni i sklanjani od strane Srba. Srbi su venčavali Jevreje koje nisu ni poznavali kako bi sačuvali nove supružnike od odvođenja u logore smrti. Jevreji su bili prihvaćeni u srpski pokret otpora. Jevreji i Srbi zajedno su umirali u logoru Jasenovac i ginuli jedni uz druge pružajući otpor nacistima.”

Kada neko pročita ovakav tekst može stvoriti sliku da su Jevreji bili skrivani, branjeni, hranjeni i spašavani od strane Srba, te su se Srbi “venčavali” sa Jevrejima da ih spasu, a osim toga Jevreji su bili prihvaćeni u srpski pokret otpora, odnosno četnike koje su Srbi kasnije proglasili antifašistima.  

“Srbi nisu nikada bili antisemiti” dalje uporno telalili: tata akutnog predsjednika Srbije akademik SANU Ljuba Tadić, po zanimanju predsednik Društva srpsko-jevrejskog prijateljstva, profesor Pravnog fakulteta Univerziteta u Beogradu dr Andrija Gams – deklarisani Jevrej, plaćeni novinar po željama Todd Ernoff, izvjesni Laza Kostić, pa konačno i patrijarh Pavle.

Akademik Ljuba Tadić i Andrija Gams se slažu u tome da je “propagandna laž da su Srbi likvidirali Jevreje za vreme Drugog svetskog rata i da je u Srbiji pre (tog) rata vladao, a i sada vlada antisemitizam.”

O toj izjavi je pisala i detaljno je razmatrala dr Ljubica Stefan na Međunarodnom znanstvenom skupu “Jugoistočna Europa 1918-1995”, Dubrovnik, 23.-25. 5. 1996. godine.

Znači, mnogim čitateljima će biti jasno da čak i učene glave kao što su dvojica univerzitetskih profesora i srbijanskih intelektualnih kapitalaca, pa uz sve to Srbin i Jevrej, kolegijalno, ruku pod ruku bratski tvrde da svako ko kaže da su Srbi ubijali Jevreje u Drugom svjetskom ratu iznosi laž, odnosno čak propagandnu laž.

(nastavlja se)

Ažurirano: Srijeda, 10 Travanj 2019 15:53
 
Feljton - Srbi "spasitelji" Jevreja u Drugom svjetskom ratu PDF Ispis E-mail
Autor Administrator   
Ponedjeljak, 25 Ožujak 2019 08:45

 

Krinka-1“Srbi kao spasitelji Jevreja u Drugom svjetskom ratu?!” – analiza jedne neistine (4)

Nadan Filipović

Mudrolije Dr Krinke Vidaković-Petrov, bivšeg ambasodora Srbije u Izraelu

Dr Krinka Vidaković-Petrov, nekadašnji ambasador SR Jugoslavije i kasnije Srbije u Izraelu (2001 – 2006), inače esejist i prevodilac sa engleskog i njemačkog jezika, koja je na mjesto ambasadora došla sa mjesta predavača na Univerzitetu u Pitsburgu i urednika lista "Amerikanski Srbobran", u NIN-u , broj 2662, od 3. januara 2002. godine kazivala je novinaru Savi Dautoviću daSrbi i Jevreji znaju šta znači biti izložen kolektivnoj mržnji, a pouke istorijskog iskustva ne treba olako zaboravljati.”

U istom intervju gospođa bivši ambasador dalje raspreda:” Posle 1933. evropski Jevreji suočili su se s rastućim antisemitizmom, ali on nije postojao u svim sredinama na isti način, niti je delovao istim intenzitetom. U Srbiji 1941. nemačke okupacione vlasti mogle su najbrže da ostvare konačno rešenje jevrejskog pitanja jer Srbija nije bila saveznik Nemačke nego okupirana zemlja, te su u Srbiji nacisti imali odrešene ruke. Zemlje koje su bile saveznice Nemačke, kao Italija, Mađarska, Bugarska i Nezavisna Država Hrvatska, mogle su u vezi s Jevrejima da vode svoju politiku, koja se unekoliko i mogla razlikovati od nemačke. Okupirana Srbija nije imala taj izbor, jer joj je bilo zabranjeno, po uslovima kapitulacije, da ima bilo kakvu svoju politiku. Nemci su tražili dozvolu od NDH za otvaranje logora na starom Sajmištu kod Zemuna, pošto je Hrvatska aneksirala taj deo rasparčane i okupirane Srbije. Tu je ubijeno oko 8 000 Jevreja.”

Mislim da treba baciti svjetlo na to šta se krije iza Krinkine krinke.

Prema riječima te “objektivne” doktorice nauka Srbija nije bila kvislinška saveznica, već okupirana zemlja, a što je notorna neistina. Sasvim je jasno da gospođa bivši ambasador na jadan i bezobrazan način podmeće Hrvatima-ustašama koji su po njoj bili kao nezavisni u NDH, to da su oni umjesto Srba pobili sve srpske Jevreje. Gospođa bivši ambasador, međutim, nonšalantno prelazi preko historijski višekratno potvrđene činjenice prema kojoj je režim generala Milana Nedića, uz pomoć ljotićevaca, četnika i drugih njemačkih kolaboracionista, do te mjere shvatio aktuelnost rješavanja “jevrejskog pitanja u kvislinškoj Srbiji” da je od 14.000 srpskih Jevreja kraj rata preživjelo tek nešto više od hiljade, i to onih koji su pobjegli u Bosnu, u partizane. Zbog uspešnog rješavanja jevrejskog pitanja, general Nedić i njegova marionetska fašistička Srbija su dobili zvanično priznanje od svojih pokrovitelja i saveznika iz samog vrha Rajha, kako to lijepo u svojoj knjizi “Srpska konzervativa misao” kaže Mirko Đorđević. Izdavač: Helsinški odbor za ljudska prava u Srbiji. Beograd, 2003.

Milan Nedić je imao jednu od glavnih uloga u progonu i uništavanju Jevreja u Srbiji. Drugog septembra 1941. obećao je da će "smesta da najoštrije postupi protiv Jevreja… koji treba da budu uklonjeni iz svih javnih službi i sakupljeni u koncentracione logore". (Marijan Opačak, Srpski nacizam - Tko je Milan Nedić, pokretačka sila holokausta u Srbiji i suradnik s nacistima, a sada ga žele rehabilitirati? direktno.hr, 8.2.2018)

Dalje, veleumna gospođa ambasador Dr Krinka Vidaković-Petrov “dobrodušno” tvrdi: “Poznato je da antisemitizam u Srbiji nikada nije imao korena u narodu. Poznata antimasonska izložba u Beogradu 1941. proglasila je za dežurne krivce masone, Jevreje i komuniste. Oni su i ovom prilikom bili prikazani kao sumnjiva bratija koja je ugrožavala Srpstvo. A u to vreme su ti isti nacisti progonili, streljali i otpremali Srbe u logore. Našlo se, međutim, i među Srbima onih koji su prihvatili neke antisemitske teze. Jedna od njih je bila ispoljena u sintagmi - "zločinačke jevrejsko-komunističke bande".

Znači gospođa bivši ambasador krivi antimasonsku izložbu u Beogradu da je baš ta izložba 1941. godine proglasila za dežurne krivce za stanje u Svijetu, Evropi, a posebno Srbiji, masone, Jevreje i komuniste No, i malom bi djetetu bilo jasno da ne može neka izložba nekoga ili neke proglašavati za dežurne krivce, već to učine organizatori koji postavljaju takvu izložbu.

(nastavlja se)

Ažurirano: Ponedjeljak, 25 Ožujak 2019 08:48
 
« Početak«12345678910»Kraj »

Stranica 2 od 22

Facebook

prenesi tekst na facebook

Izbor slika iz galerije

Najnoviji komentari

home search